Verleden tijd

Altijd word ik gezien
als iemand die ik was. Misschien
was ik ook die mens die dat
ooit was. Die vergat
dat hij iets anders had.
Iets anders dan ik was ben ik
iets anders dan je hoort, en ik
ben anders dan je ziet
en ook dat wat je denkt dat ben ik niet.

Steeds anders dan ik was ben ik
steeds verder weg van dat ren ik
want alles wat ik ben ben ik omdat ik dat alles was.

De som van alles bij elkaar,
de spreker en de twijfelaar
die wijfelt voor hij spreken gaat
die zachtjes praat en hartop grieft
die mensen lieft en mensen laat

Dat alles bij elkaar ben ik
een lolbroek en een harlekijn
een brompot, een stug chagrijn
en elk moment kan anders zijn

dan dat je dacht.
En elk einde onverwacht.
En elk begin net zo min voorzien
iets anders dan je dacht, misschien
had je niet verwacht
dat ik iemand ben die lacht.